Cumartesi günkü Vatan'da fotoğraflı bir haber: "Başbakan Tayyip Erdoğan, General Electric'in Başkanı Jeffrey Immelt ile Sabancı Holding Yönetim Kurulu Başkanı Güler Sabancı'yı kabul etti."

GE'nin liderliğindeki bir konsorsiyum, geçmişte Akkuyu nükleer santrali için teklif vermişti. Sabancı Grubu da nükleer santralla en yakından ilgilenen grup olduğuna göre konu belli.

Ertesi gün Ekonomi Müdürümüz İbrahim Ekinci'nin Koç Holding'in CEO'su Bülent Bulgurlu ile söyleşisinde, Koç'un nükleer enerjiye soyunduğu anlaşıldı. Belki Akkuyu olmaz ama, Sinop neden olmasın!

Zorlu Grubu, baştan beri "Bu yarışta ben de varım" diyor. Çalık Grubu da hükümete yakın çevrelerin desteğiyle, nükleer santral ihalesinin yerli ortaklarından biri olmaya niyetli.

21 Şubat'ta ihaleye çıkılacak, haziran-temmuz gibi teklifler alınıp değerlendirmesi yapılacak, bu yılın sonuna doğru da süreç tamamlanacak.

Suudi Büyükelçi'ye hayır
Benim görebildiğim kadarıyla geçmişteki girişimlerin aksine bu kez nükleer santraldan dönüş yok. Nedeni AKP hükümetinin kararlılığı ya da küresel ısınmanın dayatması falan değil. Nedeni, Batılı hükümetlerin nükleer yakıt konusunda geçmişteki katı tutumlarını terk etmeleri. Nükleer lobi bu kez başardı.

İngiliz Atom Enerjisi Kurumu Başkanı Lady Barbara Judge, Davos'taki toplantılarda anlatmıştı. Geçen yıl Suudi Arabistan'ın Londra'daki Büyükelçisi kendisini ziyaret ederek, nükleer enerjiye girmek istediklerini ve bu konuda İngilizlerle işbirliği yapmak istediklerini bildirmiş. Büyükelçi'nin teklifine Lady Judge'ın ilk tepkisi, "Pekiyi biz sizin nükleer enerjiyi barışçıl amaçlar için kullanacağınızı nereden bilelim?" olmuş.

Judge, "Bu randevunun üzerinden henüz 1 yıl geçti ama, ben bu arada Suudi Büyükelçi'ye sorduğum sorunun anlamsızlığını fark ettim" diyordu. Judge bu arada Fransa Devlet başkanı Sarkozy'nin Birleşik Arap Emirlikleri ile 6 nükleer santral için anlaşma imzaladığını, Libya'da deniz suyundan tatlı su üretecek nükleer santral kuracağını, Cezayir ve Fas ziyaretlerinden elinde nükleer ortaklık anlaşmalarıyla döndüğünü de anımsatıyordu.

Türkiye'de nükleer santral kurmaya en yakın aday olan Sabancı'nın üniversitesinde 2 yıldır Uluslararası Danışma Kurulu üyesi olan Lady Judge özetle "Artık isteyen her ülkeye nükleer santral satılacak, yakıtı nasıl kullandığı ise bölgede yakıt üretme izni verilen ülkeler tarafından denetlenecek" demeye getiriyordu.

İngiltere: 6 santral
Bu arada International Herald Tribune'un hafta sonu gazetesinde, İngiliz hükümetinin de 6 nükleer santral yapılmasını kabul ettiği yazıyordu. General Electric orada da var tabii ve Westinghouse'u satın alan Toshiba, Fransız Areva ve Mitsubishi ile yarış halinde.

İngiltere'de de sonuç bu yıl sona ermeden belli olacak. Yalnız İngilizler bu 6 santralın yapımı için "20 yılda 75 milyar pound (149 milyar dolar) harcanacak" diye somut bir rakam veriyorlar. Bizde o yok.

Bu nükleer santral işinde Hazine'nin teşviği, devletin desteği olacağına göre, 3 nükleer santral için kaç yılda ne kadar para harcanacağının vergi mükellefleri olarak bizlere de bildirilmesi gerekmez mi?